حالت های رانندگی قطعاً شخصیت خودرو را تغییر می دهد. عادی باعث می شود که سوناتا N Line تقریباً آرام شود ، در حالی که Sport برای رانندگی سریع و Sport Plus برای مسیرهایی که امکان رادار ، پلیس یا عابران پیاده در منطقه وجود ندارد ، خوب است. خوشه ابزار نیز با حالت رانندگی تغییر می کند.
ترمز نیز نسبتاً تهاجمی است ، روتورها یک اینچ بزرگتر از ماشین استاندارد هستند. نیش اولیه خوب است و تنظیم پدال آسان است. با این وجود نیروی زیاد در سرعت بالاتر باعث می شود ABS قفل زودهنگام را متوقف کند و فضای کمی بین توقف سخت و قفل وجود دارد.
قابلیت کنترل یکی دیگر از نقاط قوت این خودرو است، در جاده های ناهموار راننده را ناامید نمی کند و تعادل خوبی بین استفاده روزمره از خیابان و عملکردهای مختلف آن میتوانید پیدا کنید.
در طراحی خارجی ، نوار امضایی سوناتا در امتداد خط کاپوت ممکن است قدیمی به نظر بیاید و طراحی N Line به نظر می رسد کمی به تلاش بیشتر نیاز پیدا می کند ، اما در داخل ، طراحی فضای N Line با صندلی های راحت ، با روکش چرمی Nappa و صندوق ذخیره اسپرت جیر موفقیت آمیز است ، همراه با یک طرح دلپذیر که تحت سلطه یک LCD دیجیتال 12.3 اینچی کامل و سیستم اطلاعات و سرگرمی صفحه نمایش لمسی 10.25 اینچی با امکان ناوبری قرار دارد.همچنین یک صفحه نمایش مفید برای جلو.
صندلی های جلو و عقب گرم شونده ، فرمان چرمی گرم شونده ، پدال های آلومینیومی ، روشنایی محیط و شارژ بی سیم گوشی نیز در این خودرو وجود دارد. این یک کابین خارق العاده با نوعی از ویژگی ها است که هزینه آن تقریباً در یک BMW یا آئودی دو برابر است ، به خصوص از آنجا که N Line شامل هر ویژگی ایمنی موجود نیز است.
این میزان از ویژگی ها ، در خودرویی به اندازه Sonata N Line چشمگیر است، و ممکن است برای عبور هیوندای از یک شرکت اتومبیل سازی ژاپنی که مدتهاست سعی در عبور از آن دارد ، کافی باشد.
منبع: driving
بررسی هیوندا سوناتا line ,وجود ,رانندگی ,ویژگی ,طراحی ,سوناتا ,صفحه نمایش ,وجود دارد منبع
درباره این سایت